Elke behandelaar heeft een voorkeur voor een of meerdere punten. En iedereen heeft daar zijn eigen redenen voor, met soms een heel specifieke visie op dat punt en het effect dat het tijdens een behandeling teweegbrengt.
Het kan heel leuk en leerzaam zijn om andere beoefenaars te horen praten over hun favoriete punten. Deze nieuwe rubriek heeft geen ander doel dan dat: delen wat een beoefenaar voelt ten aanzien van een specifiek punt en waarom.
Heeft u ook een favoriet punt? Deel het met de andere leden van de BSF¹.

VANDAAG: DUNNE DARM-14

Olivier de Stexhe²

 Chinees: JIĀNWÀISHŪ

Japans: KENGAIYU

Nederlands: Buitenste punt van de Schouder

Lokalisatie: 3 cun lateraal van de onderrand
van het doornuitsteeksel van D1, ter hoogte
van de aanhechting van de levator scapulae.

Hoe vind je het punt? De levator scapulae-
spier ontspringt tussen het bovenste deel van
de mediale rand en de bovenste hoek van
het schouderblad.

Oriëntatie: DU-14 bevindt zich net boven de
aanhechting van de spier en net buiten het
schouderblad. Op de zelfde hoogte niveau
bevinden zich DM-13 en BL-11.

 Hoewel dit punt in mijn opleiding relatief weinig aan bod kwam, vind ik het interessant omdat het op het kruispunt van verschillende ‘systemen’ ligt: het vormt de verbinding tussen hoofd en lichaam (en met name tussen schouder en arm), en slaat ook een brug tussen de oosterse cultuur en een benadering die meer aanleunt bij de ‘westerse osteopathie’.

Laten we eerst even in herinnering brengen dat dit punt deel uitmaakt van de Dunne Darmmeridiaan, waarvan de algemene functie is om het zuivere van het onzuivere te scheiden. De Dunne Darm werkt nauw samen met het Hart, de Milt en de Nieren en maakt een onderscheid tussen wat goed voor ons is (en door het lichaam kan worden opgenomen) en wat moet worden afgevoerd (en dus zijn weg kan vervolgen naar de uitscheidingsorganen, de Dikke Darm en de Blaas). Wanneer deze functie verstoord is, zien we een volheid, die heel vaak voorkomt in onze praktijk, mensen die ‘niet meer weten waar ze aan toe zijn’: de behoefte om meerdere projecten tegelijk te ondernemen, soms workaholic, een algemene verwarring. Verspreid over duizend activiteiten, die vaak worden onderbroken, zal de persoon, zonder begeleiding, uiteindelijk uitgeput raken.

In de psychopathologie illustreert het bipolaire syndroom goed de toestand van een individu wiens dunne darm disfunctioneert: in de manische fase heeft de persoon een uitbundige stemming (tachypsychie, psychomotorische agitatie, overmatig zweten, enz.); in de depressieve fase weerspiegelt de droefheid een pessimistische kijk op zichzelf en de wereld (minderwaardigheidsgevoelens, anhedonie, bradypsychie, verminderd libido, enz.).

Op fysiologisch vlak zien we vaak, in volle ontwikkeling, een verzwakte urinefunctie (weinig urine en van een donkere kleur, pijn bij het plassen), een snelle pols, een rode tong, hoofdpijn, hartritmestoornissen (hartkloppingen), hoge bloeddruk, soms maagzuur en, ten lange leste, spierverkrampingen in de hele schouderbladketen.

DU-14, ligt vlakbij de aanhechting van de levator-spier aan de bovenste hoek van het schouderblad, is een verplicht doorgangspunt voor de energie van de meridiaan die het lichaam en het hoofd verbindt.
In overvloed ‘stijgt’ de energie van het Hart op omdat de Dunne Darm niet langer in staat is deze naar beneden te trekken. De cliënt zit ‘te veel in zijn hoofd’: zijn energie concentreert zich daar op een chaotische manier (zie ook epilepsie), waardoor de gehele schouderbladspiergroep omhoog wordt getrokken: de levator, maar ook de trapezius, de nekspieren en, bij uitbreiding, de gehele houdingsketen, altijd met asymmetrieën.

De mate van contractuur varieert naargelang de mate van chroniciteit. In het begin vinden we verklevingen aan de rand van de wervelkolom, gelokaliseerde contracturen die gemakkelijk onder de vingers verschuiven en een vorm van ‘labiliteit’ van de weefsels (wanneer de spiervezels plotseling en op een chaotische manier lijken te bewegen). Na verloop van tijd breiden de contracturen zich uit en worden ze zowel geografisch (zijdelings en in de diepte) als qua dichtheid sterker: de weefselmobiliteit lijkt dan niet meer te bestaan.

Het is ook niet ongewoon dat er tinnitus optreedt. In het ergste geval is deze meestal intermitterend en ‘fluitend’.

Op zichzelf genomen geeft het invoelen van DU-14 mij, naast de vele andere, hierboven genoemde tekenen, informatie over de gezondheidstoestand van de cliënt: in die zin is deze ‘symptomatisch’ en zal het gebruik ervan ook zeer symptomatisch zijn. Zoals altijd bij shiatsu draagt de symptomatische behandeling ook bij aan de fundamentele behandeling. Ik denk daarbij in de eerste plaats aan de volgende elementen:

-   Verlichting bieden bij spier-, gewrichts- en peespijn in de nek, schouder, arm en bovenrug; Het is niet voor niets dat DU-14 een veelbesproken triggerpoint is, met name bij de behandeling van fibromyalgie;
-    Bijdragen aan de behandeling van hoofdpijn;
-    Bijdragen aan het herstellen van de vrije energiestroom tussen het hoofd en het lichaam, en daarmee het grondingsgevoel bevorderen, wat leidt tot mentale rust en gemoedsrust;
-    Bijdragen aan het herstellen van een juiste houding, met alle voordelen van dien.

Hoe ga ik te werk?

In buikligging, met het hoofd recht – dit is belangrijk omdat de levator scapulae zijn oorsprong vindt in de eerste drie halswervels, aan het hoofd van de cliënt en beginnend bij de wervelkolom, start ik bij HA-7, ga ik naar DU-15 en duw ik de levator langs de onderrand terug met druk die zowel naar de bovenkant van de schouder als naar de grond is gericht, alsof ik de spier wil laten glijden (techniek van Angel Chicharro). Ik ga zo door tot aan de aanhechting. Op deze plek voel ik de pees goed rollen als ik langs de hoek van het schouderblad glijd: het is pijnlijk en verlichtend tegelijk (ik waarschuw de cliënt vaak voor de toegenomen pijn op deze plek of vraag hem of het niet te pijnlijk is om de integratie te vergemakkelijken).

Ik keer hierna terug naar DU-14 en oefen druk uit in de richting van de hoek van het schouderblad of in de richting van de schouder (schuin en loodrecht), afhankelijk van het effect dat ik verwacht. Vaak vindt op dat moment de ontspanning plaats, zowel op energetisch als op lichamelijk vlak.

Een keer de ontvanger op de rug ligt ga ik vaak terug naar DU-14 door mijn handen op de bovenkant van de schouders te plaatsen, met de vingers naar de sleutelbeenderen en de twee duimen op DU-14. Ook hier kan ik spelen met de hoek van de druk om de ontspanning te voelen.

Kortom, het werken met DU-14, meestal in combinatie met andere punten en eventueel medische behandelingen, is interessant: het bevindt zich op het raakvlak van een zowel energetische als fysieke, oosterse en westerse, lichamelijke en psychotherapeutische benadering.

¹     Stuur uw tekst in de vorm van een Word- of Pages-document, zonder opmaak, van maximaal 1.200 woorden (ongeveer 2 A4-pagina's, lettergrootte 12) naar het adres newsletter@shiatsu.be. Bij voorbaat dank!

²     Olivier de Stexhe is C3-beoefenaar, die werd opgeleid bij Kajudo van Elisa Carpiaux. Hij heeft sinds 2012 een deeltijdse praktijk in Mons (Cabinet Psyché et Soma) en sinds 2017 werkt hij voltijds. Sinds 2021 staat hij aan het hoofd van de Belgische Shiatsu-federatie.